Usa ni si Errol sa akong mga nahigala didto sa Bacolod. Daku na pod ni siya'y nasinati sa pagsuwat dili lang sa pinulongan sa Cebuano-Bisaya apan sa English ug Tagalog pod. Nalingaw lang ko aning gamay niya komento nga karon gihimong mga linya sa sumbingay.
Inday Cindz:
Habuhabo ug Taligsik
Dong Errol:
Human sa mga taligsik muguwa ang bangaw sa panganod, unta makauban ang matahom nimong pahiyom nga tugdunan sa mga tamsi ibabaw sa bangaw..
Inday Cindz:
Ug sa matag sidlak sa bidlisiw sa adlaw, tagsa-tagsang gihinlo ang kamingaw sa atong kasingkasing. Ug sa tukmang higayon, magkahimamat og balik ang atong mga pahiyom. Apan hain man ka inig huros og balik sa hangin? Hain ka inig lamoy og balik sa kangitngit aning mga panganod? Sultii ko, hain man ka?
Dong Errol:
ayaw ko pangitaa kay ang mga nangawala ra ang ginapangita, kay naa rako nagkapyot sa lugas sa imong buhok, naa rako nag dagan dagan sa imong nawong, sa imong abaga, sa imong bukton, sa imong tudlo, hangyo lang nako, kumkumo og maayo ang imong kamot aron dili ko mahulog.
Inday Cindz:
Gipadungay ko ang akong buhok sama sa una natong panagkita, apan dili na sama kaniadto ang imong paghapuhap. Nibikog ang akong mga tudlo sa pagtimaan nako nimo, hinay-hinay nga nihalok ka sa akong ngabil, sama sa usa ka eskultor nga mokudlit sa akong panit. Dayon, kalit lang nakahinumdom ko sa unang higayon nga gisubay nimo ang akong abaga, bugkton ug tudlo. Nipiyong ko aron subayon nimo og balik ang tanan. Apan karon, ipalawig kita sa agas sa tubig, aron di mahanaw ang imong katahom sa kagubot sa kong kamot.


